De Bloemenweek: een prachtige ervaring

Hoe ziet de bloemenweek er uit ?

 

De wandelingen worden georganiseerd vanuit hotel La Randulina in Ramosch. In 2018 is dat van 11 tot en met 15 juni. De meeste deelnemers komen aan op zaterdag 9 juni. Dan heb je wat meer tijd om te acclimatiseren. Zie voor reserveren de site van het hotel. We maken gevarieerde dagtochten, afwisselend langs weiden en hooilanden, door beekdalen en bossen en naar de alpiene zone, boven de 2000 m. Soms lopen we vanuit het hotel, soms worden we met het hotelbusje op weg gebracht. De wandelingen zijn op zich niet moeilijk (niveau 1 à 2), al is het toch wat anders dan lopen in Nederland. Per dag lopen we gemiddeld 10-15 km; de hoogteverschillen zijn 400 tot 800 m. We kijken niet alleen naar bloemen maar ook naar vogels, vlinders en andere dieren, genieten van weidse uitzichten, nemen de tijd om foto´s te maken en verdiepen ons in de geschiedenis van de streek en het gebruik van planten door de eeuwen heen, van geneeskrachtig tot giftig of (vermeende) magische werking.


Zo was het vorig jaar... (19-24 juni 2017)


Een zachte winter, een warm voorjaar en een ronduit hete maand juni. Veel planten liepen zeker twee weken voor op 'normaal'. Gelukkig waren de half-natuurlijke graslanden bij Ramosch nog niet gemaaid. Hun rijkdom is overweldigend. Van alle soorten die we zouden zien was de helft al op deze eerste dag vertegenwoordigd. Lichtgele ratelaars, zacht purperen beemdkroon en duifkruid, rose esparcette, helder witte margrieten en schermbloemen. Vlinders vlogen af en aan, een grauwe klauwier zat op de uitkijk. We gingen op de knieën voor de eerste nachtorchissen en beleefden een literair moment bij de grote pimpernel (They seek him here, they seek him there, those Frenchmen seek him everywhere...). De bartsia met zijn somber donkerpaarse bloemen wekte een meer melancholiek gevoel op, wetende dat Linnaeus deze plant vernoemde naar zijn overleden vriend Barth.

Venusschoentje
Venusschoentje

Op dinsdag voerden we het berggehalte op. Een sfeervol klauterpad door het Val

Sinestra (heerlijk, schaduw!), met de nodige orchideeën, waaronder een zeer

forse vliegenorchis en het mysterieuze vogelnestje. We sjouwden omhoog

naar het beroemde Kurhaus voor koffie, maar helaas, het bleek gesloten. Toch

zaten we er heerlijk, op bankjes, in de schaduw, en met de nostalgische

herinneringen kwam het helemaal goed. Na de middag namen we een bijzonder steil

pad, op zoek naar venusschoentjes. Ze stonden er, ook vlak naast het pad.  

Alp Tavrü
Alp Tavrü

Woensdag maakten we het eerste alpiene uitstapje. Vanuit S-Charl liepen we naar Alp Tavrü op 2100 m. De alpenweiden bloeiden uitbundig. Hoog in het dal stonden de kalkminnende soorten, zoals het borstelig alpenroosje, lager stond zijn familielid het roestbladig alpenroosje. Die lijkt er erg op, maar houdt niet van kalk. Dit was het Zwitserland van de kalender, compleet met beekjes, bergtoppen, sneeuwvelden, marmotten, gemzen en koeien.

Val Plavna
Val Plavna

Op donderdag zaten we vroeger dan anders aan het ontbijt vanwege een lange-afstandswandeling door het Val Mingèr. Dit was precies het moment dat de jonge hoppen naast het hotel kozen om hun nest te verlaten. Spektakel! Met enige vertraging gingen we daarna op pad. Het bos geurde naar peperboompjes, en notenkrakers, symbool van het Nationaal Park, vlogen van boom naar boom. Hier en daar ontwaarden we wolfsklauwen. Ook aan wild ontbrak het niet. Onder een grote zandsteenformatie in de vorm van een heks stond een gems naar

ons te kijken en op de hellingen tegenover de alp namen we tientallen edelherten waar. De markante Piz Plavna Dadaint stak als een reuze driehoek ruim 3000 m omhoog. We daalden af door het Val Plavna. De bergen erodeerden, het pad was steil en plaatselijk erg smal, maar dat was goed voor de sociale cohesie. Met of zonder hulp, iedereen kwam heel beneden.

De laatste dag bracht ons naar de bossen en weiden boven Ftan. Vlakbij het dorp was het hooien net begonnen, maar één slinger in de weg hoger stonden de weiden nog rijk in bloei. We roken aan de vanilleorchis, genoten van velden vol orchideeën, klavers, supergrote klokjes en het panorama met de vele drieduizenders. Als toegift stonden er langs het beekje op de terugweg geluksklokjes. Terug in het hotel gingen de schoenen aan de kant en mochten we nog een laatste keer genieten van de maaltijden van Liesbeth. Niets meer te wensen over...


Download
Plantenlijst bloemenweek
waarnemingen Ramosch 2017.pdf
Adobe Acrobat document 91.6 KB

Reacties van deelnemers

"Het was geweldig in het Unterengadin: de bloemenweek met Patricia gecombineerd met verblijf in het gastvrije hotel/pension la Randulina in Ramosch. In de weken na m'n vakantie is er nog het enthousiasme wanneer ik in bekenden- en vriendenkring verhaal over de bergwandelingen met Patricia.. Zij moet ongetwijfeld vele keren  in de hoge alpenweiden hebben gestruind om de bergflora in haar op te nemen en eigen te maken. Het was een vijftal dagen met een vrouw uit ons platte land die er ook van genoot de natuur van een ruig stukje Zwitserland aan ons te laten zien en er boeiend over te verhalen."  (Theo)

 

"Relaxte tijd gehad; dank voor je inzet en geduld " (Angelika)

 

"Heerlijke week was het. Zoveel gezien! Alleen de edelweiss nog gemist..." (Netty)

 

"Wat ik zo leuk vond: de zeer persoonlijke, soms humoristische uitleg met anekdotes, bijv.  waarom een bepaalde bloem zo heet." (Diny)

 

"Een prachtige omgeving, een gids die alles weet over de bergen, de planten en bloemen. En we werden goed verzorgd in een klein, schitterend gelegen hotel met een lekker ontbijt en 's avonds een heerlijke maaltijd." (Heleen)

 

"Ik heb heerlijk gewandeld door een schitterend weids berglandschap en kleurrijke bloemenvelden, in gezelschap van bloemenliefhebbers." (Hinder)